ποτέ δεν είναι αργά..........

Και μιας και το 'φερε η κουβέντα περί πολιτικής......τι είμαι κι εγώ....μια αναρχοαυτόνομη Πασόκα είμαι....που εσχάτως (εσχάτως....τους έχω ψηφίσει και επί εποχής ακατονόμαστου βλ. Κωνσταντόπουλος) πάσχω από βαριάς μορφής ΣΥΡΙΖίτιδα.....Βασικά δηλαδή θα ήμουνα εντελώς αναρχική αν δεν ήμουνα ετεροδημότης....και έβλεπα τις εκλογές σαν μια ευκαιρία απόδρασης από τα καταναγκαστικά έργα (υπαλληλίκι της τάξεως 3 και 80).
Από πολιτικής άποψης δηλαδή παιδί της σύγχισης....το μόνο σταθερό είναι η ΑΝΤΙFA μου συνείδηση....Και μου το ΄χαν πεί....τι τον θες τον Μακιαβέλι και τον Προυντόν...διάβασε και κανένα ζώδιο...άκου και καμιά Ζήνα...Mόνο που τώρα που και ζώδια διαβάζω....και την Πέγκυ ακούω.....είναι αργά....ΕΙΝΑΙ?

Αστυφιλία (?)

Και να 'μαι πάλι εδώ.....όχι ότι δεν βαρέθηκα.....να λέμε και την αλήθεια.....ωραία στο χωριό....αλλά πολύ ησυχία....το μόνο που έσπαγε την μονοτονία ήταν οι καυγάδες με τον Βενιζελικό πατέρα μου....έτσι για να υπάρχει και λίγη βαβούρα.....Άντε...από αύριο που θα τσακώνομαι με το μισό επιβατικό κοινό του Βενιζέλος (το ΄χω άχτι το όνομα φαίνεται) θα ΄ρθω στα ίσα μου.Τελικά όπου και να πάω....αυτή η πόλη με σκλαβώνει...(για πόσο ακόμα?)...

Νόστος express.....

Αρκετά......πετάω την στολή.....κατεβάζω τα ρολά.....κλειδαμπαρώνω μια και δυό την πόρτα.....το σακ βουαγιάζ στον ώμο και antioooos....όπως και κάθε Νοέμβρη τα τελευταία χρόνια.... να 'μαι στο χωριό.....Εκεί που είμαι ακόμη το παιδί της μαμάς....που μου φτιάχνει ωραίες τηγανίτες για πρωινό....ενώ ο μπαμπάς περιμένει να ξυπνήσω και να πάμε βόλτα με το αγροτικό στο κτήμα και μετά για καφέ στο καφενεδάκι του Θωμά....Εκεί που κοιμάμαι 5 ώρες και όμως ξεκουράζομαι.....Ένα μόνο είναι το αρνητικό.....η εμμονή των γονιών μου (φάε κάτι παιδάκι μου....έρεψες...) που μου προσθέτει ένα με δύο κιλά κάθε φορά....και φυσικά η αιώνια ερώτηση (πότε θα παντρευτείς?)....αυτό όμως το βάζω σε δεύτερη μοίρα....33 χρονών είμαι ρε μάνα....δεν μασάω.
Τέτοια ώρα λοιπόν αύριο θα ΄μαι στου Γιώργου με τον daddy και θα βλέπω την Real (περιττό να πω....ότι είμαι και Realίστρια) πίνοντας τα κρασάκια μας....μακρυά από την Αλεξάνδρας και τα ζόρια....μακριά και από το διαδίκτυο....και τα παρελκόμενα....
Ένα μόνο με αγχώνει....πως κουβαλάω τα τάπερς στην επιστροφή....κάτι θα σκαρφιστώ πάλι....
Αντίο λοιπόν....τα λέμε σε δέκα μέρες.

Μια ηρωίδα με συνάχι...

Πόσο λατρεύω την αναδυόμενη ωριμοτητά μου......έρχεται κάποιες στιγμές σαν σήμερα
που ανήμπορη.....δεν εχω κέφι να διαθέσω χρόνο στην διαιτά μου....την βιτρινότσαρκά
μου.... το μακιγιάρισμα μου...την trendia μου ρε γαμώτο.... και γράφω ωδές στην κυτταρίτιδα....τις ρυτιδούλες που σκάνε μύτη....την απόλυτη αφοσιωσή μου στην τέχνη των delivery s.......την ακαματροσύνη να στρώσω τα χαλιά.... κι ήρθε ο Νοέμβρης....(αμ πως...οι ωδές στα απλά.....δεν ειναι μονοπώλιο του Nerouda).
Ακόμη και την γρίππη που με επισκέφτηκε την λατρεύω....με έκλεισε για τα καλά στο σπίτι.....(αχ τι ωραία...δεν θα χρειαστεί να εντυπωσιάζω....τι γολγοθάς κι αυτός)....κι
έτσι αισθάνομαι ανθρώπινα.....που φταρνίζομαι.....που γκρινιάζω....που παραπονιέμαι....
που μετά από τόσο καιρό ξαναήπια τσάι.....που φόρεσα εκείνη την φτηνή ζεστή made in china ρομπίτσα....που έβαλα τις χειμωνιάτικες ζεστές παντόφλες....που γέλασα με το νέο video clip του Ψηνάκη.....που ο Βασίλης απάντησε στα χαζά μου...που ακούω ένα όμορφο τραγουδάκι στο ΔΙΕΣΗ.....που το βασικότερο δεν πήγα για δουλειά...

Έχουμε καιρό για το fake.....θα το ξαναντυθούμε ίσως από αύριο....σήμερα όμως είμαι ανυποχώρητη....δεν θα με εξαπατήσω.....έντελει αγαπώ την αστειότητα μου.....γιατί να την κρύβω?
Κι αύριο μέρα είναι....

ΑΝΘΡΩΠΙΝΟ....ΠΟΛΥ ΑΝΘΡΩΠΙΝΟ....

Στην τραγική μου κωμικότητα.....

Μια Αμελί είμαι κι εγώ όπως κι εσείς............


Υ.Γ. Πότε θα με βαρεθώ........να με αλλάξω?

ένα τραγούδι για τον Γ.

μια mini αυτοβιογραφία...

Η νύχτα ξέρει και φοβάται, μας αγαπάει, μας λυπάται
Μαζί μας πίνει, ξενυχτάει και το πρωί για ύπνο πάει
Η νύχτα θέλει ν' αγαπιέται και από έρωτα χτυπιέται
Καπνίζει, βρίζει και διαβάζει, κλαίει σαν παιδί κι αναστενάζει

Η νύχτα παίζει και κιθάρα και μένει πάντα από τσιγάρα
Γράφει τραγούδια και ζηλεύει, γυρνάει στους δρόμους κι αλητεύει
Η νύχτα ντύνεται γυναίκα και ξεκινάει κατά τις δέκα
Τους άλλους βάζει να τα σπάνε και τα πληρώνει όσα και να ναι

Η νύχτα κάνει απιστίες και παίρνει μέρος σε ληστείες
Βάζει μια βόμβα στην Κυψέλη κι ύστερα λέει ότι θέλει
Η νύχτα ότι και να γίνει, αναλαμβάνει την ευθύνη
Κι αυτός που ξέρει τι συμβαίνει, ζει με τη νύχτα και σωπαίνει